Necla

Necla, Arapça Necl sözcüğünden gelir; n-c-l (çocuk doğurmak, evlat türetmek) kökünden türeyen dişil ad biçimidir ve "çocuk, evlat; kız evlat" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Aynı kökten necib (soylu, asil), Necibe (asil kadın), Necdet (cesaret), nesil (soy, kuşak) sözcükleri gelir. Klasik Arap-Osmanlı söyleyişte necl sıkça necl-i kerim (kerim evlat), necl-i salih (salih evlat) gibi onursal terkiplerde kullanılır; aile saygısı ve soy bağının ifadesidir.

Arapça Najla, n-j-l kökünden türer ve çift anlam ailesi taşır: bir yandan "soy sop, asil kan, evlat" (necl — necl-i padişah, padişah soyu), öte yandan "büyük göz, iri göz" anlamlarına gelir. Bu iki anlam tarihsel süreçte bir arada gelişti. Klasik Arap şiirinde najla al-aynayn (iri gözlü kadın) sevgili tasvirinin temel imgelerinden biridir; hur-in (cennet hurileri için kullanılan) tamlamasıyla aynı göz estetiğini paylaşır. Türkçeye Osmanlı yoluyla Necla biçiminde yerleşti ve "asil soylu, iri güzel gözlü kadın" çağrışımını taşıyan klasik İslami bir kadın adı olarak yerleşti.