Necla

Neclâ, Arapça kökenli bir isim olup 'çocuk' ve 'evlat' anlamlarını taşır. Soyun devamını ve aile bağlarını çağrıştıran bu isim, Türk ve İslam kültüründe köklü bir yere sahiptir.

Arapça Najlāʾ (نجلاء) sözcüğü — najal (نجل, "iri-geniş gözlü, güzel-bakışlı") kök-kelimesinden türer. N-j-l (ن-ج-ل) kökü Arapçada "soy-sop, asîl-kan; büyük-göz, iri-göz" çift-anlam ailesini taşır — aynı kelime aynı zamanda "soy, çocuk, evlat" (nejel — nejel-i-pâdişâh padişah soyu) anlamına gelir ve bu iki anlam tarih-süreci içinde bir arada gelişmiştir. Klasik Arap şiirinde najlāʾ al-ʿaynayn (iri-gözlü kadın) sevgili-tasvirinin temel-imgelerinden biridir; ḥûr-ʿîn (cennet-hurileri için kullanılan) tamlamasıyla aynı göz-estetiğini paylaşır. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Necla biçiminde yerleşti; "asîl-soylu, iri-güzel-gözlü kadın" çağrışımını taşıyan klasik-İslami kadın-ad havuzunun orta-kuşak üyesi oldu.