Nofa

Nofa, klasik halk-Anadolu-Mardin-Şanlıurfa-Diyarbakır söz-örgüsünün söz-merkezindeki yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Sami-Aramî-Süryânî söz-örgüsünde nawf (n-w-f) — yükseklik, üstünlük, klasik halk-Arap söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı yan-bağlanır; aynı kök-ailesinden Nāʾif (yan-form söz-yapısı), Nawfā (klasik halk-Arap dişil-yan-form söz-yapısı), Nawf (klasik halk-Sahabe-yan-bağlamlı Hz. Nawf al-Bikālī yan-form söz-yapısı), Munīf yan-örgüsü oluşur. Nofa — klasik halk-Anadolu-Türkmen-Mardin-Şanlıurfa söz-örgüsünün söz-merkezindeki yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Anadolu-Mardin-Türkmen-yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır söz-açımlamasıyla yan-bağlanır). 133 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #404 sıradadır.

Klasik halk-Anadolu-Mardin-Şanlıurfa-Diyarbakır söz-örgüsünün söz-merkezindeki yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısı Nofa. Klasik halk-Sami-Aramî-Süryânî söz-örgüsünde nawf ("yükseklik, üstünlük; klasik halk-Arap söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde n-w-f kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-nawf — yükseklik, Nāʾif — yüce, üstün, Munīf — yüksek, Nawfal — klasik halk-Sîret-Sahabe yan-bağlamlı söz-yapı (Waraqa ibn Nawfal — Hz. Hatice'nin Sîret-yan-bağlamlı amcası söz-merkezi yan-yapı), Nawf, Nawfā yan-form söz-yapıları yan-örgüsü; bk. Nayif maddesi yan-form söz-örgüsü") söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Nofa — klasik halk-Anadolu-Türkmen-Mardin-Şanlıurfa-Diyarbakır söz-örgüsünün söz-merkezindeki yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Anadolu-yumuşak-söyleyiş söz-örgüsünde Nofa yan-form söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır söz-açımlamasıyla yan-bağlanır). Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Nofa yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu (Mardin-Şanlıurfa-Diyarbakır-Adıyaman) muhafazakâr-Türkmen-yan-bağlamlı ailelerinin sevdiği klasik kız adı oldu.