Nurten

Nurten, Arapça 'nur' (ışık) ve Farsça 'ten' (beden, vücut) kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Teni berrak, ışıklı, aydınlık olan' anlamına gelir ve kişinin hem fiziksel güzelliğini hem de manevi parlaklığını ifade eden şiirsel bir isimdir.

Nurten, Arapça Nur ile Farsça ten sözcüklerinin birleşiminden oluşan klasik Arap-Fars bileşik kadın adıdır — "nurlu tenli, ışık cildi taşıyan; nur bedenli güzel" anlamına gelir. Nur Kur'ani İslami merkez kavram; ten ise Farsça tan (beden, cilt rengi) kökünden gelir ve Türkçede ten olarak yerleşirken cilt rengi, yüz rengi anlamına kaydı. Nur + ten bileşiği Arap-Fars klasik estetik kadın ad üretim kalıbının (Nurten, Gülten, Nurgül, Aygül, Gülay) kompozit örneklerinden biridir; klasik divan şiirinin sevgili yüz tasviri (nurlu yüzlü tamlaması) ad formuna dönüşmüş biçimini sergiler. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla yerleşti; 20. yüzyıl ortasında Cumhuriyet orta sınıf Türk-Müslüman aile tercihinde yaygınlaştı.