Nurten

Nurten, Arapça 'nur' (ışık) ve Farsça 'ten' (beden, vücut) kelimelerinin birleşiminden oluşan bir isimdir. 'Teni berrak, ışıklı, aydınlık olan' anlamına gelir ve kişinin hem fiziksel güzelliğini hem de manevi parlaklığını ifade eden şiirsel bir isimdir.

Nurten, Arapça Nūr (نور, "ışık, aydınlık") ile Farsça ten (تن, "beden, ten, gövde, cilt") sözcüklerinin birleşiminden oluşan klasik Arap-Fars bileşik kadın adıdır — "nurlu-tenli, ışık-cildi taşıyan; nur-bedenli güzel" anlamını taşır. Nur Kur'anî-İslami merkez-kavram; ten ise Farsça tan (beden, cilt-rengi) kökünden gelir ve Türkçede ten olarak yerleşirken cilt-rengi, yüz-rengi anlamına kaydı. Nur + ten bileşiği Arap-Fars klasik-estetik kadın-ad üretim kalıbının (Nurten, Gülten, Nurgül, Aygül, Gülay) kompozit örneklerinden biridir; klasik-divan şiirinin sevgili-yüz-tasviri (nurlu-yüzlü tamlaması) ad formuna dönüşmüş biçimini sergiler. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla yerleşti; 20. yüzyıl ortasında Cumhuriyet-orta sınıf Türk-Müslüman aile tercihinde yaygınlaştı.