Ogün

Ögün, Türkçe öğün sözcüğünden gelen ve "yemek zamanı, günün ana yemek vakitlerinden biri; zaman, vakit" anlamlarına gelen unisex bir addır. Eski Türkçe ögün/üğün kökünden gelir; Divanü Lugâti't-Türk'te kayıtlıdır. Modern Türkçede üç temel öğün (sabah, öğle, akşam) düzeninin kavramsal karşılığıdır. Cumhuriyet sonrası öz Türkçe zaman-kavram adlandırmasının üyelerindendir.

Türkçe öğün sözcüğü Eski Türkçe ögün/üğün biçiminden gelir; Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lugâti't-Türk'ünde (1074) yer alır. Aynı kök ailesinden öğle (günün orta vakti) ve farklı bir anlam dalı olarak öğretmek, öğrenmek sözcükleri türer. Türk-İslam kültüründe gün düzeninin üç temel yemek vaktine bölünmesi (sabah-öğle-akşam) köklü bir yaşam ritmidir; iftar öğünü (Ramazan), suhur öğünü (sahur) gibi tabirler bu yapının dini takvimle örtüşen biçimleridir. Modern Türkçede öğün hem somut anlam (yemek vakti) hem mecazi zaman birimi olarak kullanılır.