Ogün

Ögün, Türkçe öğün sözcüğünden gelen ve "yemek zamanı, günün ana yemek vakitlerinden biri; zaman, vakit" anlamlarına gelen üniseks bir addır. Eski Türkçe ögün/üğün kökünden gelir; Divanü Lugâti't-Türk'te kayıtlıdır. Modern Türkçede üç temel öğün (sabah, öğle, akşam) düzeninin kavramsal karşılığıdır. Cumhuriyet sonrası öz Türkçe zaman-kavram adlandırmasının üyelerindendir. TÜİK kayıtlarında Ogün ismine ilk olarak 1960 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1996 yılında 188. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 434. sırayla listelenmektedir.

Türkçe öğün sözcüğü Eski Türkçe ögün/üğün biçiminden gelir; Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lugâti't-Türk'ünde (1074) yer alır. Aynı kök ailesinden öğle (günün orta vakti) ve farklı bir anlam dalı olarak öğretmek, öğrenmek sözcükleri türer. Türk-İslam kültüründe gün düzeninin üç temel yemek vaktine bölünmesi (sabah-öğle-akşam) köklü bir yaşam ritmidir; iftar öğünü (Ramazan), suhur öğünü (sahur) gibi tabirler bu yapının dini takvimle örtüşen biçimleridir. Modern Türkçede öğün hem somut anlam (yemek vakti) hem mecazi zaman birimi olarak kullanılır.