Özlem

Özlem, Türkçe özlem sözcüğünden gelir ve "bir kişi veya şeye duyulan aşırı görme-kavuşma arzusu, hasret" anlamını taşır; özlemek fiilinin ad türevidir. Türk Dil Kurumu'nun 1930'lar-1940'lar dil reformu sürecinde Arapçadan gelen hasret sözcüğüne öz Türkçe karşılık olarak önerilen bu türetme, modern Türk duygu-sözcük dağarcığının temel parçalarından biri olup 1978'de Türkiye'nin #5 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe özlem, özlemek (uzakta olan birini/bir şeyi özleyerek görmeyi dilemek) fiilinden -m ad yapım ekiyle türetilmiştir. Özle- kökü Eski Türkçe üz (kendi, öz, ruh) kelimesinden gelen özlemek (kendini bir şeye yönlendirmek, ruhen özlemek) fiilidir; aynı kökten Türkçe öz (kendi, iç, ruh), özlük (kişisel kimlik), özenmek (özlem duymak) sözcükleri gelir. Kelime 1930'lar-1940'lar Türk Dil Kurumu dil reformu sürecinde hasret (Arapça), iştiyak (Arapça) sözcüklerine öz Türkçe karşılık olarak öne çıkarıldı. Aynı dönemin diğer türetmeleri: umut, özgür, barış, bilinç, duygu, onur. Özel ad olarak kullanımı 1950'ler sonrası başlamış, 1975-1985 öz Türkçe kadın isim dalgasının simge örneklerinden biri olmuştur.