Pakize

Pakize, Farsça kökenli bir isim olup 'temiz, lekesiz, arı' anlamlarını taşır. Farsçada 'pak' sözcüğünden türeyen bu isim, ahlaki ve ruhsal saflığı simgeler. Osmanlı döneminden bu yana Türkçe kullanımında yerleşik bir yer edinmiş, zarif ve köklü bir kadın adı olarak yaşamaya devam etmektedir.

Farsça pākīza (پاکیزه) sözcüğü — pāk (پاک, "temiz, saf, arınmış") sıfatının -īza son-ekli nitelik-yoğunlaştırıcı formudur: "çok-temiz, son-derece saf, en-arınmış" anlamını taşır. Farsça pāk kelimesi Proto-İran pāk- (saf, temiz) kökünden gelir; aynı kök-ailesinden pâk-dilân (temiz-kalpliler), pâk-nihâd (temiz-tabiatlı), pâkî (saflık, temizlik) kelimeleri türer. Türk-Fars klasik divan şiirinde pâkîze sevgili-tasviri için kullanılan saf-güzellik anlamının aşk-estetik ifadesidir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Pâkize veya Pakize biçiminde yerleşti; klasik-İslami kadın-ad havuzunun saflık-temizlik çağrışımlı temsilcilerinden biri oldu. 1940'ta #57 ile zirvesine ulaştı.