Selviye

Selviye, Farsça "servi" (selvi ağacı) sözcüğünden Türkçeye uyarlanmış bir kız adıdır. Klasik divan şiirinde selvi, sevgilinin boyunun en sık kullanılan benzetmesidir. Türk mezar geleneğinde selvi ağacı dikilmesi, ahirete ve sonsuzluğa olan inancı simgeler; bu yüzden "ölüm değil, sonsuz yaşam" çağrışımı taşır. TÜİK kayıtlarında Selviye ismine ilk olarak 1854 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1862 yılında 113. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2015 yılı verilerinde 530. sırayla listelenmektedir.

Klasik Pers şiirinde "servi-kâmet" (selvi boylu) ve "servi-revan" (yürüyen selvi) sevgili için kullanılan benzetmelerdir.