Sabahat

Sabahat, Arapça kökenli bir isim olup 'güzellik' ve özellikle 'yüz güzelliği' anlamını taşır. Klasik Türk şiirinde ve edebiyatında güzelliği betimlemek için kullanılan 'sabih/sabiha' kökünden gelen bu isim, zarif ve köklü bir anlam derinliğine sahiptir.

Arapça ṣabāḥat (صباحة) — "güzellik, özellikle yüz-güzelliği; yüzün-parlaklığı" anlamındaki isimdir; ṣ-b-ḥ kökünden türer (ṣabuḥa = güzel-olmak, parlamak; ṣabāḥ = sabah, şafak). Aynı kök-ailesinden ṣabāḥ (sabah — günün-ilk-aydınlığı), ṣabīḥ / ṣabīḥa (güzel-yüzlü erkek/kadın), muṣabbaḥ (parlatılmış), iṣbāḥ (aydınlatma) kelimeleri gelir. Klasik-Arap şiirinde ṣabāḥat kelimesi özellikle yüzün-aydınlık-güzelliğini (iç-nurunun-dışa-yansıması) tanımlardı — sadece-fiziksel-güzellikten öte manevi-parlaklığı da kapsar. Osmanlı-Türk ad-havuzuna 1928'de #86 zirvesiyle görece-geç katılan klasik-Arapça kadın-ad üyelerinden.