Sabahat

Sabahat, Arapça kökenli klasik bir addır; 'güzellik' ve özellikle 'yüz güzelliği' anlamına gelir. Klasik Türk şiirinde ve edebiyatında güzelliği betimlemek için kullanılan 'sabih/sabiha' kökünden gelen bu isim, zarif ve köklü bir anlam derinliğine sahiptir. Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre Sabahat adı 1874 yılından itibaren yıllık isim kayıtlarında yer almaktadır. İsim, 1928 verilerinde 86. sıraya kadar tırmanarak en çok tercih edildiği dönemi görmüştür. Güncel olarak 2025 sıralamasında 402. konumdadır.

Arapça sabahat — "güzellik, özellikle yüz güzelliği; yüzün parlaklığı" anlamındaki isimdir; s-b-h kökünden türer (sabuha = güzel olmak, parlamak; sabah = sabah, şafak). Aynı kök ailesinden sabah (sabah — günün ilk aydınlığı), sabih / sabiha (güzel yüzlü erkek/kadın), musabbah (parlatılmış), isbah (aydınlatma) kelimeleri gelir. Klasik Arap şiirinde sabahat kelimesi özellikle yüzün aydınlık güzelliğini (iç nurunun dışa yansıması) tanımlardı — sadece fiziksel güzellikten öte manevi parlaklığı da kapsar.