Sabahat

Sabahat, Arapça kökenli klasik bir addır; 'güzellik' ve özellikle 'yüz güzelliği' anlamına gelir. Klasik Türk şiirinde ve edebiyatında güzelliği betimlemek için kullanılan 'sabih/sabiha' kökünden gelen bu isim, zarif ve köklü bir anlam derinliğine sahiptir.

Arapça sabahat — "güzellik, özellikle yüz güzelliği; yüzün parlaklığı" anlamındaki isimdir; s-b-h kökünden türer (sabuha = güzel olmak, parlamak; sabah = sabah, şafak). Aynı kök ailesinden sabah (sabah — günün ilk aydınlığı), sabih / sabiha (güzel yüzlü erkek/kadın), musabbah (parlatılmış), isbah (aydınlatma) kelimeleri gelir. Klasik Arap şiirinde sabahat kelimesi özellikle yüzün aydınlık güzelliğini (iç nurunun dışa yansıması) tanımlardı — sadece fiziksel güzellikten öte manevi parlaklığı da kapsar.