Şahmettin

Şahmettin, Anadolu'nun halk yapımı -ettin'li adlarındandır; kesin türetimi belgelenmemiştir. En güçlü okuyuş, dilbilimci Sevan Nişanyan'ın soru işaretiyle kaydettiği gibi "şehamet" (yiğitlik, gözüpeklik) ile "din" birleşimidir — Şehamettin'in kısalmış söyleyişi. Halk kulağında ayrıca Farsça "şah" çağrışımı da taşır; iki okuyuş da ada yiğitçe bir görkem verir. TÜİK kayıtlarında Şahmettin ismine ilk olarak 1922 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1922 yılında 240. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1997 yılı verilerinde 532. sırayla listelenmektedir.

-ettin'li adlar, Abbasi sarayının "ed-din"li onur unvanlarından doğdu ve Anadolu'da halkın kendi türettiği biçimlerle çoğaldı; Şahmettin bu yerli üretimin örneklerindendir. Okuyuşlardan ilki Arapça "şehm" (yiğit, zeki) kökünden şehamete, ikincisi Farsça "şah" (hükümdar) sözcüğüne dayanır; nüfus kayıtları her iki ailenin de izini taşır.