Selda

Selda, halk arasında 'bir söğüt çeşidi' ya da Türkçe sel sözcüğüyle 'sel gibi coşkun' diye bilinen bir kız adıdır; uzlaşılmış bir anlamı yoktur. Ad 1930'larda duyulmaya başladı ve Mükerrem Kamil Su'nun 1942'de gazetede tefrika edilen İnanış romanından sonra sevildi. 1965'ten itibaren sinema oyuncusu Selda Alkor'un, 1970'lerde de halk müziği sanatçısı Selda Bağcan'ın ünü adı geniş kitlelere taşıdı. TÜİK kayıtlarında Selda ismine ilk olarak 1944 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1980 yılında 49. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 395. sırayla listelenmektedir.

Selda'nın kökeni çözülmüş değildir; ad, 1935'te ilk kez duyulan ve Türkiye'de doğmuş modern bir kadın adıdır. Halk arasında iki yorumla bilinir: biri adı 'bir söğüt çeşidi' diye açıklar ve su kıyısında yetişen söğüdün zarif, dingin duruşunu çağrıştırır; öteki adı Türkçe sel (akıntı, taşkın) sözcüğüne bağlar ve 'sel gibi coşkun, enerjik' diye yorumlar. İki yorum da sevilir, ama ikisi de kesinleşmiş değildir; adı benzer sesli bir Arapça sözcüğe bağlama denemeleri ise anlamca hiç uymaz. Adın yayılmasında edebiyat ve sinemanın payı büyüktür: Mükerrem Kamil Su'nun 1942'de tefrika edilen İnanış romanı adı okurlara sevdirdi, 1965'ten itibaren Selda Alkor'un filmleri adı yaygınlaştırdı, 1970'lerde Selda Bağcan'ın halk müziği sahnesindeki güçlü varlığı da görünürlüğünü pekiştirdi. Amerika'da 1900 dolaylarında yaygınlaşan Zelda adı ses bakımından Selda'ya yakındır; onun da belirgin bir kaynağı gösterilememiştir.