Selda

Selda, bir söğüt cinsi olan bitkinin adından gelen, doğayla iç içe bir isimdir. Söğüt ağacının zarif ve sarkık dalları, bu isime lirik bir çağrışım katmaktadır.

Selda adı, kesin-tarihî köken-bilgisi olmayan modern Türk kadın adlarından biridir. Birkaç olası etimoloji önerisi vardır: (1) Türkçe sel (akıntı, sel-suyu) + -da eki bileşiminden türediği ve "sel-gibi coşkun, enerjik" anlamını taşıdığı; (2) Arapça Sayyidah (سيدة, "hanımefendi, beyefendi") kelimesinden Türkçe-sesletim-değişimiyle türediği; (3) İtalyanca-Latince cel- (gök, yüce) kökünden uluslararası-dolaylı etki ile geldiği. En kabul gören yorum Türkçe-öz sel-akıntı kökenli olduğudur; 1960-80 Cumhuriyet-modern Türkçe-öz kadın adları dalgasının (Selda, Sema, Sevda, Selen) parçası olarak üretildiği düşünülür. Türkçeye özel-ad olarak 1960'lar sonunda yerleşti ve Selda Bağcan'ın halk-müziği sahnesindeki varlığı ismin kültürel-görünürlüğünü kuvvetli biçimde destekledi.