Selma

Selma, Arapça Salmā (سلمى) sözcüğünden gelir ve "barış dolu, selametli, esenlikte olan kadın" anlamlarını taşır; s-l-m (selamette olmak, barış içinde olmak) kökünün dişil üstünlük biçimidir. Klasik Arap şiirinin ünlü aşk-destanı Majnūn Laylā geleneğinin paralel-hikâyelerinde sık geçen bir sevgili-adı olup Türkçede modern kullanımında 1971'de Türkiye'nin #13 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Arapça Salmā (سلمى), s-l-m (selamette olmak, barış içinde olmak, teslim olmak) kökünün dişil-üstünlük biçimidir ve "en selametli, en barış-dolu kadın" anlamını taşır. Aynı kökten Arapça salām (selam, barış), islām (İslam — teslim olma), salīm (sağlam, selametli — Selim maddesine bkz.), saliman (selamette) sözcükleri türer — s-l-m kökü İslami terminolojinin en çekirdek kelimelerinden birinin kaynağıdır. Pre-İslamik Arap şiirinde Salmā sık geçen bir sevgili-adı olup Majnūn Laylā klasik-aşk hikâyesinin paralel anlatılarında da görülür. Türkçede Selma biçiminde Osmanlı Türkçesinden geçmiş ve modern yaygın kullanımı 1950'ler sonrası başlamıştır.