Semiha

Semiha, Arapça kökenli bir isim olup 'cömert, eli açık' anlamını taşır. Başkalarına karşı cömertliği ve gönül genişliğini simgeleyen bu isim, Türk kültüründe kadınlara verilen köklü isimler arasında yer alır.

Arapça Samīḥa (سميحة) sözcüğü — s-m-ḥ (س-م-ح) kökünden türeyen samīḥ (سميح, "cömert, eli-açık, hoşgörülü") sıfatının dişil formudur: "cömert-kadın, yüce-gönüllü, hoş-görülü". Aynı kökten semâhat (cömertlik, hoşgörü), müsâmaha (tolerans, hoşgörü), semh (af, bağışlama) kelimeleri türer — Türkçede müsâmahakâr (hoşgörülü) sıfatı halen kullanımdadır. İslami-ahlak ve tasavvuf literatüründe semâhat cömertlik ve hoşgörünün yoğun-bileşik hâli olarak kemâl-i ahlâkın temel özelliklerinden sayılır. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Semîha biçiminde yerleşti; klasik-İslami kadın-ad havuzunun ahlak-fazilet çağrışımlı üyelerinden biri oldu. 1951'de #65 ile zirvesine ulaştı.