Sevil

Sevil, Türkçe 'sevil-' fiil kökünden gelen ve 'sevilmek, beğenilmek' anlamını taşıyan bir isimdir. 'Her zaman sevilen, beğenilen biri ol' dileğini içinde barındıran bu ad, bir temenninin isim biçimine dönüşmüş güzel bir örneğidir.

Türkçe sevil — "sevilmek, beğenilmek" anlamındaki sev-il- fiilinin emir kipi veya sevil kök fiilinin kendisi; Cumhuriyet dönemi Türk Dil Devrimi sürecinin dilek ad üretim kalıbının temsilcilerinden biridir. Sev- fiili Eski-Türkçe sev- (aynı anlamda) kökünden gelir; Orhun Anıtları ve Kaşgarlı Mahmud'un Divanü Lugâti't-Türk (1074)'ünde kayıtlıdır. Cumhuriyet Türkçesi ad-kültüründe Sevil (sevilesin dileği), Sevgi (sevgi olsun dileği), Sevda (sevinçli tutku) gibi dilek kavramsal kadın adları Türk Dil Devrimi'nin yeni Türkçe ad üretiminin tipik örnekleridir.