Şıh
شيخ
Şıh İsminin Anlamı ve Kökeni
Şıh, Arapça "şeyh" (yaşlı, ulu kişi; tarikat piri) sözcüğünün Anadolu halk söyleyişidir. Köy adlarından cami adlarına kadar geniş bir izi vardır: Kahramanmaraş'taki tarihi Şıh Camii, adını yaptıran Şeyh Hüseyin Dede'den alır. Bir erkek adı olarak, ailedeki bir şeyh büyüğün hatırasını ya da manevi koruma dileğini taşır. TÜİK kayıtlarında Şıh ismine ilk olarak 1876 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1876 yılında 143. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1975 yılı verilerinde 542. sırayla listelenmektedir.
Arapça "şeyh", sözlükte "yaşlı kimse, saçına ak düşmüş kişi" demektir; Kur'an'da bu yaş anlamıyla geçer. Zamanla kabile reisini, ilim sahibini ve tasavvufta yol gösteren piri anlatan bir saygı unvanına dönüşmüştür. Anadolu ağzında "şıh" biçimini alan kelime, Şıhlar ve Şıh Hasan gibi pek çok köy adında yaşar.
Popülerlik
Şıh, 19. yüzyıl nüfus kayıtlarından tanıdık bir ad. 1876'te 143. sırayla en yaygın olduğu dönemi yaşamış, ardından kullanımdan düşmüştür; son kayda girdiği 1975'te 542. sıradaydı ve sonraki yıllarda nadiren verilmiştir.
Popülerlik Trendi
DüşüyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Tasavvuf geleneğinde şeyh (pir, mürşit), manevi yolda rehberlik eden kişidir; Anadolu'da şeyh ailelerinden gelen çocuklara bu unvanın ad olarak verilmesi, soyun manevi mirasına duyulan saygıyı yansıtır.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaشيخ (şeyh)