Siraç

Siraç, Arapça siraj sözcüğünden gelen bir erkek adıdır; s-r-j (kandil yakmak, ışık vermek) kökünden türer. Kur'an'da Hz. Peygamber için siraj munir ("aydınlatan kandil") tabiri Ahzab 33:46'da geçer: Ve-daiyan ila-llahi bi-idhnih ve-sirajan munira ("Allah'a O'nun izniyle çağıran ve aydınlatan bir kandil olarak gönderdik"). Aynı kökten Siraci, Siracüddin ("dinin kandili") gelir. 13. yüzyıl Anadolu Selçuklu sufi piri Siracüddin Urmevi (1198-1283) bu adı taşıyan tanınan tarihi figürlerdendir. 2012'de 170. sırayla zirvesine ulaşmıştır.

Arapça siraj, klasik Arap dilbilim geleneğinde "içinde fitil yanan kandil, çıra" anlamına gelir; aynı kökten el-mişkah (kandilin yer aldığı oyuk), ez-zucaca (kandili kapsayan cam fanus) gelir. Nur Suresi 24:35 Allah nur es-semavati ve-l-ard (Allah göklerin ve yerin nurudur) ayetinin meşhur Mishkat benzetmesi bu kavram ailesinin Kur'ani zirvesidir. Hz. Peygamber'in siraj munir (aydınlatan kandil) sıfatı Ahzab 33:46'da geçer; bu sözcük Hz. Peygamber'in onursal sıfatlarından el-Başir en-Nazir es-Sirac el-Munir zincirinin parçasıdır. Siracüddin tabiri klasik İslam medrese tasavvuf geleneğinin pirleri için kullanılan onursal lakabıdır.