Songül

Songül, Türkçe-Farsça karma bileşik son + gül adından oluşur ve "son doğan gül, son çocuk-kız" anlamını taşır. Türkçe son (en sonraki) + Farsça gül (rose, çiçek) birleşiminden türeyen bu yöresel-Anadolu ad-geleneği, ailenin son bebeği olduğu düşünülen kız çocuklara verilen bir geleneksel addır. 1973'te Türkiye'nin #8 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe bileşik son-gül, iki kök sözcüğün birleşiminden oluşur. Son (Eski Türkçe soŋ — en sonraki, en geri kalan), Türk lehçelerinde dayanıklı biçimde korunur: Azerice son, Türkmence soň, Kazakça soñ. Gül ise Farsça gul (گل) — çiçek, özellikle gül — sözcüğünden Türkçeye geçmiş bir kelime olup klasik Fars-Türk edebiyatının en merkezi çiçek imgesidir. Son-gül bileşiği özellikle Anadolu geleneksel adlandırmasında ailenin son doğan çocuğu (kız) için kullanılan bir yöresel-halk adıdır; benzer yapılı adlar: Songül, Sonnur (son ışık), Sonay (son ay). Bu tür "son çocuk" adlarının bir başka amacı daha fazla çocuk doğumunu dilemeyen ailelerin isimsel-sembolik bildirisiydi — halk geleneğinde Son-gül-den sonra gül kalmasın (bundan sonra daha çocuk olmasın) niyetini taşırdı. Özel ad olarak yaygın kullanımı 1940'lar-1970'ler kırsal Türkiye'de zirveye ulaştı.