Songül

Songül, Türkçe-Farsça karma bileşik son + gül adından oluşur ve "son doğan gül, son çocuk kız" anlamına gelir. Türkçe son (en sonraki) + Farsça gül (rose, çiçek) birleşiminden türeyen bu yöresel Anadolu ad-geleneği, ailenin son bebeği olduğu düşünülen kız çocuklara verilen bir geleneksel addır. 1973'te Türkiye'nin #8 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Türkçe bileşik son gül, iki sözcüğün birleşmesiyle kurulur. Son (Eski Türkçe son — en sonraki, en geride kalan) Türk lehçelerinde sağlam biçimde korunur: Azerice, Türkmence ve Kazakçada aynı biçimde yaşar. Gül ise Farsça gül (çiçek, özellikle gül) sözcüğünden Türkçeye geçmiştir ve klasik Fars-Türk edebiyatının en merkezi çiçek imgesidir. Songül bileşiği, Anadolu'nun geleneksel adlandırmasında ailenin son doğan kızı için kullanılan yöresel bir halk adıdır; Sonnur (son ışık) ve Sonay (son ay) aynı kalıptan gelir. Bu "son çocuk" adlarının bir işlevi de daha fazla çocuk istemeyen ailelerin dileğini ad yoluyla dile getirmesiydi; halk arasında "bundan sonra çocuk olmasın" niyetiyle konulduğu söylenir. Ad böylece hem bir sıra bildirir hem de gülün güzellik çağrışımını üstlenir. Özel ad olarak yaygınlığı 1940-1970 arasında kırsal Türkiye'de zirveye ulaştı.