Şükran

Şükran, Arapça kökenli klasik bir addır; 'iyilik bilme, minnettarlık ve gönül borcu' anlamlarını birleştirir. Bir nimete ya da iyiliğe karşı duyulan derin içten teşekkür duygusunu ifade eden bu isim, İslam kültüründe şükretmeyi erdem sayan anlayışla da derin bir bağ kurar.

Arapça Şükran, şükr kökünün mübalağalı isim biçimidir ve "şükran, minnet duygusu, minnettarlık" anlamlarına gelir. Aynı kök ailesinden şükür (şükran), şakir (şükreden), meşkûr (şükredilen) ve teşekkür (şükür duygusunu dile getirme) sözcükleri türer. Aş-Şakûr (Çok-şükür-eden, kullarının şükrünü-kabul-eden) Allah'ın Esmaü'l-Hüsna'sından biridir. Klasik İslami ahlak söyleyişte şükran — küfran (nankörlük) ile karşıt — temel kategorilerden biridir. Türkçeye Osmanlı yoluyla Şükran veya Şükran biçiminde yerleşti.