Sülbiye

Sülbiye, Arapça sulbiyya sözcüğünden gelir; s-l-b (sülb, soy-baba bağı, omurga) kökünden türeyen dişil aidiyet biçimidir ve "sülbden gelen, soy-baba bağıyla bağlı" anlamlarına gelen klasik bir İslami kız adıdır. Klasik İslami fıkıh söyleyişte es-sulb baba-soyundan gelmenin temel kavramdır; bint es-sulb (sülbden kız, biyolojik kız) ve bint er-rabb (üvey kız) ayrımı klasik fıkıh nesep-hukukunun temel kavramlarıdır. Aynı kök ailesinden es-sulb (sülb, sırt-omurga), el-aslab (sülbler — çoğul), el-mustalb (omurga-sahibi) sözcükleri türer. Klasik İslami dindar Anadolu adlandırma geleneğinin köklü bir kız adıdır.

Aynı kök ailesinden es-sulb (sülb, sırt-omurga; ayrıca baba-soyundan gelme), el-aslab (sülbler — çoğul), es-sulbiyya (sülb-aidiyeti, dişil), el-mustalb (omurga-sahibi) sözcükleri türer. Klasik İslami fıkıh söyleyişte es-sulb baba-soyundan gelmenin temel kavramdır; klasik nesep-hukukunun temel kavramlarındandır.