Sura

Sura, Arapça es-Sura sözcüğünden gelen bir kız adıdır; s-v-r (yüksek yapı kurmak, çevirmek) kökünden türer. Kur'an-ı Kerim 114 sureden oluşur; sura sözcüğü hem Kur'an'ın yapı taşlarına hem mecazi olarak "yüksek koruma duvarı" anlamına gelir. Aynı kökten es-sur (kale duvarı, çevre duvarı), es-savvara (kale yaptıran), Pers Surat (yüz, görünüş — farklı kök ama aynı yazım) gelir. Klasik İslami kavramsal Kur'ani kadın adlarındandır. 1917'de 215. sırayla zirvesine ulaşmıştır.

Arapça es-sura, s-v-r kökünden türeyen bir addır; ilk anlamı "yüksek yapı, kale duvarı, çevre duvarı"dır. Kur'an'ın bölümleri için kullanılması, her surenin kendi içinde bir bütünlük oluşturduğu, bir manevi yapı (Allah'ın sözünden inşa edilmiş yüksek yapı) çağrışımına dayanır. Kur'an'da sura sözcüğü kendi kendine sıkça atıf yapar — örneğin Bakara 23: Ve-in kuntum fi raybin mimma nazzalna 'ala 'abdina fa'tu bi-suratin min mithlih ("Eğer kulumuza indirdiğimizden şüpheniz varsa, onun benzeri bir sure getirin"). Aynı kökten es-sur (kale duvarı), klasik İslam kentlerinin (özellikle Bağdat, Kahire, Şam) merkez koruma yapılarının adıdır.