Suzan

Suzan, Farsça suzan — sukhtan (yakmak, yanmak) fiilinden gelir — "yakan, yakıcı, ateşli" anlamına gelir. Klasik Pers-Osmanlı tasavvuf divan şiir geleneğinde suzan (yakıcı, ateşli) sevgilinin bakışlarının ve ilahi aşkın ateşinin standart benzetmesidir; ateş-i 'aşk (aşk ateşi) imgesinin "yapan" anlamlı sıfatıdır. Türkçede bağımsız olarak Farsça uluslararası homofon Susan/Suzanne (Liliumınkulağı çiçeği — İbranice kökenli) ile karıştırılmaz; iki ayrı kelimedir.

Farsça suzan, sukhtan fiilinden gelir — "yakan, yakıcı." Aynı kökten suz (yanma, yangın), sukht (yandı), al-suz al-dil (gönül yangını — Sufi terim), suzişlik (yanış acı duyma) türetilmiştir. Klasik Pers-Osmanlı tasavvuf divan şiir geleneğinde suzan sevgilinin gözlerinin ve ilahi aşk ateşinin standart benzetmesidir — Mevlana'nın Mesnevi'sinde, Hafız ve Sa'di'nin gazellerinde ateş-i suzan (yakıcı ateş), çeşm-i suzan (yakıcı göz), dil-i suzan (yanan gönül) gibi terkipler standart imgelerdir. Önemli not: Suzan / Susan / Suzanne / Süzan yazımları Türkçe'de iki farklı kökenden gelir — Farsça suzan (yakıcı) ve İbranice Shoshannah (zambak çiçeği). Bunlar etimolojik olarak farklıdır ama modern Türkçede çoğu zaman ayırt edilmez.