Suna

Suna, Anadolu'da yaşayan bir tür yaban ördeğinin adından gelen, doğadan ilham alan bir isimdir. Zarif ve özgür bir kuşu çağrıştıran bu isim, Türk kültüründe kadın adı olarak yaygın biçimde kullanılmış; halk şiiri ve türkülerinde de sıkça yer bulmuştur.

Türkçe suna sözcüğü — "suna kuşu, dişi-yabani kaz, zarif-uzun boyunlu su-kuşu" anlamını taşır. Türk-Anadolu ağız-sözlüklerinde suna yeşil-başlı yaban-ördeği veya ince-uzun-boyunlu kuş anlamında kayıtlıdır. Klasik Türk halk şiirinde suna-boylu (suna-kuşu gibi zarif-boylu) sevgili-tasvir deyimi yüzyıllardır kullanıldı — Karacaoğlan'ın Suna Boylum şiiri gibi örneklerde. Kelimenin estetik-kuş-benzetmesi Türkçe-halk kadın-güzellik tasvirinin temel metaforlarından biridir. Özel-ad Suna 19. yüzyıl Osmanlı-son dönem ve 20. yüzyıl Türkçe-öz halk-estetik kadın-ad havuzunun üyesi olarak 1850'de #58 ile zirvesine ulaştı.