Yasin

Yasin, Arapça Yā-Sīn hurûf-ı mukattaasıdır ve Kur'an-ı Kerim'in 36. sûresinin adıdır. Sûrenin ilk ayeti olan iki harf yā-sīn'in anlamı tefsir geleneğinde tartışmalıdır — bazı tefsircilere göre "ey insan" hitap harfleri (ayrıca Hz. Peygamber'e hitap), bazılarına göre Allah tarafından bilinen esrarlı harflerdir. Hz. Peygamber'in "Kur'an'ın kalbi Yasin'dir" hadisi (Tirmizî, Fedâʾilü'l Kur'ân 7) sûreye merkezi bir manevi konum vermiştir. 175 yılı aşkın TÜİK kayıtlı kullanımla Türkçenin en dayanıklı İslami erkek isimlerindendir.

Arapça Ya-Sin, Kur'an-ı Kerim'in 36. suresinin ilk ayetinde yer alan huruf-ı mukattaa (kesik harfler) grubuna ait iki harftir. Kur'an'da 29 sure bu tür kesik harflerle başlar (Elif-Lam-Mim, Ha-Mim, Ta-Ha, Ya-Sin vb.); bu harflerin tam anlamı klasik tefsir geleneğinde Allah ile Peygamberi arasında bilinen esrar olarak kabul edilir. Ya-Sin için tefsirciler farklı yorumlar önermiştir. Bazıları ya hitap harfi + Peygamber'in insan anlamına gelen bir adı olarak "Ey İnsan" yorumunu yapar. Bazıları Seyyid (efendi) sözcüğünün baş harfi olarak "Ey Efendi" hitabı sayar. Bazıları da Habeş dilinde insan anlamı taşıdığını öne sürer. Hz. Peygamber'in "Kur'an'ın kalbi Yasin'dir" hadisi (Tirmizi) surenin manevi yükünün merkez kaynağıdır.