Yasin

Yasin, Arapça Ya-Sin hurûf-ı mukattaasıdır ve Kur'an-ı Kerim'in 36. sûresinin adıdır. Sûrenin ilk ayeti olan iki harf ya-sin'in anlamı tefsir geleneğinde tartışmalıdır — bazı tefsircilere göre "ey insan" hitap harfleri (ayrıca Hz. Peygamber'e hitap), bazılarına göre Allah tarafından bilinen esrarlı harflerdir. Hz. Peygamber'in "Kur'an'ın kalbi Yasin'dir" hadisi (Tirmizî, Fedâilü'l Kur'ân 7) sûreye merkezi bir manevi konum vermiştir. 175 yılı aşkın TÜİK kayıtlı kullanımla Türkçenin en dayanıklı İslami erkek isimlerindendir.

Arapça Ya-Sin, Kur'an'ın 36. suresinin ilk ayetinde yer alan ve huruf-ı mukattaa (kesik harfler) denen gruba ait iki harftir. Kur'an'da yirmi dokuz sure bu tür harflerle başlar (Elif-Lam-Mim, Ha-Mim, Ta-Ha, Ya-Sin gibi); klasik tefsir geleneğinde bu harflerin tam anlamı, Allah ile Peygamberi arasında kalan bir sır kabul edilir. Ya-Sin için müfessirler farklı yorumlar önermiştir. Bir görüşe göre ya seslenme harfidir ve ikinci harf Peygamber'in "insan" anlamına gelen bir adına işaret eder; yani "Ey İnsan" denmektedir. Başka bir görüş bunu "efendi" anlamındaki seyyid sözcüğünün baş harfi sayarak "Ey Efendi" hitabı olarak okur. Bazı müfessirler ise harflerin Habeş dilinde "insan" anlamı taşıdığını söyler. Hz. Peygamber'in "Kur'an'ın kalbi Yasin'dir" hadisi (Tirmizi), surenin manevi ağırlığının kaynağıdır.