Yasin

Yasin, Arapça Yā-Sīn (يس) hurûf-ı mukattaasıdır ve Kur'an-ı Kerim'in 36. sûresinin adıdır. Sûrenin ilk ayeti olan iki harf yā-sīn'in anlamı tefsir geleneğinde tartışmalıdır — bazı tefsircilere göre "ey insan" hitap harfleri (ayrıca Hz. Peygamber'e hitap), bazılarına göre Allah tarafından bilinen esrarlı harflerdir. Hz. Peygamber'in "Kur'an'ın kalbi Yasin'dir" hadisi (Tirmizî, Fedâʾilü'l-Kur'ân 7) sûreye merkezi bir manevi konum vermiştir. 175 yılı aşkın TÜİK kayıtlı kullanımla Türkçenin en dayanıklı İslami erkek isimlerindendir.

Arapça Yā-Sīn (يس), Kur'an-ı Kerim'in 36. sûresinin ilk ayetinde yer alan hurûf-ı mukattaʿa (kesik/ayrı harfler) grubuna ait iki harftir. Kur'an'da 29 sûre bu tür kesik-harflerle başlar (Elif-Lâm-Mîm, Elif-Lâm-Râ, Hâ-Mîm, Tâ-Hâ, Yâ-Sîn vb.) ve bu harflerin tam anlamı klasik tefsir geleneğinde Allah ile Peygamberi arasında bilinen esrar olarak kabul edilir — kesin bir yorum yapılmaz. Yâ-Sîn için tefsirciler çeşitli yorumlar önermiştir: (1) yā hitap harfi + Sīn Peygamber'in adı insan anlamında — "Ey İnsan" yani Peygamber'e hitap. (2) Arapça Seyyid (efendi) sözcüğünün baş harfi — "Ey Efendi". (3) Habeş dilinde insan anlamında olduğu — "Ey İnsan". Türkçede Yasin biçiminde özel ad olarak 19. yüzyıldan beri kullanılır. Hz. Peygamber'in "Kur'an'ın kalbi Yasin'dir, kim onu ahireti kazanmak için okursa Allah onu bağışlar" hadisi (Tirmizî) sûrenin ve adın manevi yükünün merkez kaynağıdır.