Zinnur

Zinnur, Arap compound: dhu (Arapça — "sahibi-olan, klasik halk-Arap söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı") ve al-nūr (Arapça — "ışık, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı") söz-unsurlarının terkibinden nur-sahibi, ışıklı-aydınlık, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı anlamlarına gelir. TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu Nurlu, ışıklı, aydınlık manasında nitelendirir. Aynı kök-ailesinden Dhu'n-Nūrayn (Hz. 'Osman ibn 'Affān'ın klasik halk-Sîret söz-örgüsündeki iki-nûrun-sahibi yan-unvanı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır; bk. Osman, Aliosman maddeleri yan-form söz-örgüsü), al-Nūr (Allah'ın esmâsı; klasik halk-Nûr 24:35 söz-merkezi yan-bağlamı; bk. İsminur, Aydanur, Nur maddeleri yan-form söz-örgüsü), Anvar, Münire, Nūrullāh, Nuray, Nurcan, Nurgül, Nurhayat, Aydanur, Semanur, Fatmanur, İsminur yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Sîret söz-örgüsünde Hz. 'Osmān ibn 'Affān (~579-656) — Dhu'n-Nūrayn (iki-nûrun-sahibi) yan-unvanı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır (Hz. Peygamber'in iki kızı Rukayya ve Ümm Külsûm ile ardı-ardına evlilik-yan-bağlamı söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır). 87 yıllık TÜİK tarihiyle 2024'te #423 sıradadır.

Arap compound Zinnur (ذو النور, Dhu'n-Nūr), iki söz-örgüsünün terkibinden yapılmıştır: dhū ("sahibi-olan; klasik halk-Arap söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde dhū — sahip-olan söz-merkezi söz-yapısı; aynı yan-yapıda Dhu'n-Nūrayn — iki-nûrun-sahibi/Hz. 'Osmân yan-unvanı, Dhu'l-Faqār — iki-uçlu-kılıç/Hz. Ali kılıcı, Dhu'l-Hijja — Zilhicce ayı, Dhu'l-Qa'da — Zilkâde ayı, Dhu'l-Karnayn — iki-boynuzlu/Kehf 18:83-101 söz-merkezi yan-bağlamı, Dhu'l-Kifl — bk. Zülkifl maddesi yan-form söz-örgüsü, Dhu'n-Nūn — balığın-sahibi/Hz. Yûnus yan-unvanı yan-örgüsü") ve al-nūr ("ışık; klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik Arap-Sami söz-örgüsünde n-w-r kök-ailesinin söz-merkezi söz-yapısı; aynı kök-ailesinden al-Nūr — Allah'ın al-Nūr esmâsı; klasik halk-Nûr 24:35 Allāhu nūru al-samāwāti wa al-arḍ söz-merkezi yan-bağlamı, al-anwār — ışıklar, al-munawwar — ışıklı, Anvar, Münire, Nūrī, Nūrullāh, Nuray, Nurcan, Nurgül, Nurhayat, Aydanur, Semanur, Fatmanur, İsminur yan-form söz-yapıları yan-örgüsü; bk. Nur, İsminur, Aydanur maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada") söz-unsurlarının birleşmesiyle oluşmuştur. Birleşim Dhu'n-Nūr (Zī Nūr) = "nur-sahibi, ışıklı-aydınlık, klasik halk-Arap-İslam söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı". TDK Kişi Adları Sözlüğü adın özel-anlam-yorumunu Nurlu, ışıklı, aydınlık manasında nitelendirir. Klasik halk-Sîret söz-örgüsünde Hz. 'Osmān ibn 'Affān (~579-656; üçüncü Râşid Halife, Hz. Peygamber'in damadı yan-bağlanır) — Dhu'n-Nūrayn (iki-nûrun-sahibi) yan-unvanı söz-merkezi söz-imge yan-bağlanır (Hz. Peygamber'in iki kızı Rukayya ve Ümm Külsûm ile ardı-ardına evlilik-yan-bağlamı söz-merkezi yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır; bk. Osman, Aliosman maddeleri yan-form söz-örgüsü kök-aile-detayı orada). Klasik halk-Kur'an söz-örgüsünde al-Nūr (Nûr Sûresi 24:35 Allāhu nūru al-samāwāti wa al-arḍ mathalu nūrihi ka-mishkātin fīhā miṣbāḥun — "Allah, göklerin ve yerin nûrudur. O'nun nûrunun temsili, içinde lamba bulunan bir kandil gibidir") söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır; klasik halk-Esmâ'ül-Hüsnâ söz-örgüsünde al-Nūr — Allah'ın al-Nūr esmâsı söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Dhū al-Nūr / Zî Nûr / Zin-Nûr / Zinnur yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu, İç-Anadolu Sünnî-muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik İslami unisex ad oldu.