Zülal

Zülal, Arapça Zülal sözcüğünden gelir; z-l-l (akıp gitmek, saflıkla akmak) kökünden türeyen ve "saf-tatlı su, billur gibi berrak akan su" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Klasik Pers-Türk divan şiir geleneğinde ab-ı zülal (zülal suyu) cennet sularının ve manevi saflığın sembolü olarak işlenir; Hafız ve Şeyh Galip gazellerinde sevgilinin dudağının tatlılığı bu imgeyle anlatılır. Aynı zamanda Türk halk müziği sanatçısı Zülal Oğuz adının taşıyıcılarındandır. Klasik İslami zarif kız adlarındandır.

Zülal, Arapça kökenli "saf, berrak, tatlı su" anlamına gelir. Klasik Arap-İslam söyleyişte zülal cennet pınarlarının nitelendirilmesinde kullanılır; ab-ı zülal (saf su) klasik şiir terkibi yaygındır. Kur'an'da İnsan 5-6'da cennette mü'minlere içirilen kâfur karıştırılmış pınar suyunun saflığını tasvir eder. Türkçede modern dönemde saflık ve berraklık simgesi olarak benimsenen zarif kız adlarındandır.