Zülbiye

Zülbiye, klasik halk-Anadolu söz-örgüsünün söz-merkezindeki yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesidir. Olası kök-yan-bağlamı Arapça al-Zulbiyya (الزلبية) — z-l-b kökünden yan-form söz-yapısı söz-imgesi yan-bağlanır, ya da Farsça-yan-bağlamlı zûlbiya yan-yapı söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Anadolu kırsal-aile-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: yeni-doğan kız-çocuğa yumuşak-söyleyiş yan-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Aynı söz-imge-ailesinden Zülal, Zülfa, Zülfiye, Zülbiye, Zülfetin yan-örgüsü oluşur. Zulbiyya söz-yapısı Kur'an'da yer almaz; klasik halk-Anadolu söz-örgüsünün yumuşak-söyleyiş yan-yapısıdır. Türkçede klasik halk-Doğu-Anadolu, Karadeniz, Güneydoğu-Anadolu kırsal-aile söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. 152 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2019'da #491 sıradadır.

Klasik halk-Anadolu söz-örgüsünün söz-merkezindeki yumuşak-söyleyiş yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi Zülbiye. Olası kök-yan-bağlamı Arapça al-Zulbiyya (الزلبية) — z-l-b kökünden yan-form söz-yapısı söz-imgesi yan-bağlanır, ya da Farsça-yan-bağlamlı zûlbiya yan-yapı söz-imgesi yan-bağlanır. Aynı söz-imge-ailesinden Zülal (saf-su yan-yapı söz-imge yan-bağlanır), Zülfa (yan-yapı), Zülfiye (yan-form söz-imge yan-bağlanır), Zülbiye, Zülfetin (compound yan-yapı) söz-yapıları yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Anadolu kırsal-aile-isimleme söz-örgüsünün söz-merkezindeki yan-bağlam: yeni-doğan kız-çocuğa yumuşak-söyleyiş yan-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır (özellikle Doğu-Anadolu, Karadeniz, Güneydoğu-Anadolu kırsal-aile söz-örgüsünün söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır). Zülbiye söz-yapısı Kur'an'da kişi-adı olarak yer almaz; klasik halk-Anadolu söz-örgüsünün yumuşak-söyleyiş yan-yapısıdır.