Gönül ismine anlam, köken ve karakter bakımından benzeyen isimler
Türkçe "güzel" sözcüğünün eski biçimi
El üstünde tutulan nur; gözde, sevilen aydınlık
Tam açılmamış çiçek, gül
Çok sevilen, beğenilen, nitelikli, üstün tutulan
İlgi çeken, sevimli, hoşa giden kimse
Türkçe gök + ben — gök tenli; özü genç olan
Benim gökçem; mavi gökyüzü gibi güzel
Benim öyküm; hikâyem, anlatım
Mutlu ve gönençli; refah içinde yaşayan
Refah, bolluk; huzur ve mutluluk
Gamzeli gül; tebessümüyle güzel
Güzel söz söyleyen, göze hoş görünen