Gönül ismine anlam, köken ve karakter bakımından benzeyen isimler
Türkçe "güzel" sözcüğünün eski biçimi
Henüz açmamış gül; açılmayı bekleyen tomurcuk
Pınar, su gözesi; bir başka okumaya göre göze hoş gelen
Benim güzelim; Gökçe adına sevgi eki -m eklenmiş biçim
Benim öyküm; hikâyem, anlatım
Mutlu ve gönençli; refah içinde yaşayan
Ezgi ile canın birleşimi; içten gelen melodi
Refah, bolluk; huzur ve mutluluk
His, içsel yaşantı, gönül kıpırtısı
Gün güzeli; 'gün ışığı seli' diye de açıklanır
Gülüş, gülme; halk arasında 'gülceğiz, sevgili gül'
Benim gülüm; gül kadar güzel olan sevgili