Abit

Abit, Arapça Abid sözcüğünün halk söyleyişinde yumuşamış biçimidir; '-b-d (kul olmak, ibadet etmek) kökünden türeyen kökten türemiş eril biçimidir ve "ibadet eden, kulluğunu yerine getiren" anlamlarını taşıyan bir erkek adıdır. Dişil karşılığı Abide'dir. Aynı kökten abd (kul), ibadet, ma'bed (ibadethane) sözcükleri gelir. Kur'an-ı Kerim Furkan Suresi 25:63-77'de mü'minlerin nitelikleri sayılırken 'ibadu'r-Rahman (Rahman'ın kulları) onursal grup tabiri yer alır. Ahzab 33:35'te el-'abidine ve'l-'abidat (ibadet eden erkekler ve kadınlar) için Allah'ın mağfiret ve büyük mükâfat hazırladığı bildirilir. Klasik İslami köklü erkek adlarındandır.

Aynı kök ailesinden el-abd (kul), el-ibada (ibadet), el-mabud (kendisine ibadet edilen — Allah) ve et-taabbud (kulluk etme) gibi sözcükler türer. Klasik tasavvuf söyleyişte el-abid (ibadet eden) sufi salikin temel niteliklerinden birinin anahtar kavramıdir.