Arzu

Arzu, Farsça ārzū (آرزو) sözcüğünden gelir ve "istek, dilek, kalbin derin arzusu, hasret duyulan şey" anlamını taşır. Avestaca arəzu- (istek, dilek) kökünden türeyen bu Fars-İran kadim sözcüğü, klasik Fars-Türk divan edebiyatının en yoğun aşk-özlem imgelerinden biridir — arzu-i visâl (kavuşma arzusu), arzu-i yâr (sevgili arzusu) tamlamaları yüzyıllarca kullanıldı. 1975'te Türkiye'nin #10 en popüler kız ismi konumuna ulaşmıştır.

Farsça ārzū (آرزو), Avestaca arəzu- (istek, dilek, arzu) kökünden gelir ve Proto-Hint-Avrupa h₃erǵʰ- (rica etmek, istemek) kökünün İran-dal türevidir. Aynı kökten Orta Farsça āhrzōg ve Klasik Farsça ārzū biçimleri türer. Kelime tüm İran dillerinde korunur: Kürtçe arzû, Tacikçe ōrzu, Peştuca ārzu. Klasik Fars divan şiirinin en sık kullanılan aşk-özlem sözcüklerinden biridir — Hafız-ı Şirazi'nin, Sadi'nin, Mevlana'nın gazellerinde arzu-i visâl (kavuşma arzusu), arzu-i didâr (görme arzusu), arzu-yı mecnûn (Mecnûn'un arzusu — sevgiliye deli gibi duyulan özlem) tamlamaları klasikleşmiştir. Osmanlı divan edebiyatında Fuzulî'nin Leylâ vü Mecnûn, Şeyh Galib'in Hüsn ü Aşk mesnevîlerinde arzu kelimesi aşk tezinin temel malzemesidir. Türkçeye arzu biçiminde 19. yüzyıl öncesinde geçmiş, özel ad olarak kullanımı 20. yüzyıl başında yaygınlaşmıştır.