Faruk

Faruk, Arapça kökenli bir erkek adıdır ve İslam geleneğinde 'doğruyu eğriden ayıran, hak ile batılı ayıran' diye anlaşılır; 'ayırmak, ayırt etmek' kökünden türetilir. Hz. Ömer bin Hattab'a verilen el-Faruk (Ayırt Eden) lakabı adın İslami dayanağıdır. Bazı araştırmacılar ise adın, Süryani geleneğinde Mesih'in unvanı olan Paruka (kurtarıcı) sözcüğünden uyarlanmasını daha güçlü olasılık sayar. Mısır Kralı I. Faruk (1920-1965) ve şair Faruk Nafiz Çamlıbel (1898-1973) adın bilinen taşıyıcılarıdır. TÜİK kayıtlarında Faruk ismine ilk olarak 1876 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1967 yılında 68. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2025 yılı verilerinde 327. sırayla listelenmektedir.

İslam geleneğinde Faruk, Arapça 'ayırmak, ayırt etmek, bölmek' anlamındaki kökün pekiştirmeli biçimi sayılır; 'ayıran, iyice ayırt eden — doğruyu eğriden keskin biçimde ayıran' demektir. Aynı kökten fark (ayrım), tafrik (ayırma), iftirak (ayrılma) ve Furkan sözcükleri türer. Furkan, hak ile batılı ayıran ölçüt anlamında Kur'an'ın adlarından biridir ve 25. surenin de adıdır; bu okumaya göre Faruk ile Furkan aynı kök ailesinin iki üyesidir. Adın manevi ağırlığı İslam tarihinden gelir: ikinci halife Hz. Ömer bin Hattab'a, doğruyu yanlıştan ayıran adaleti nedeniyle el-Faruk (Ayırt Eden) lakabı verilmiştir. Bazı araştırmacılar ise farklı bir köken önerir: Yahudi ve Hristiyan-Süryani geleneğinde Mesih'in unvanlarından biri Paruka'dır ve 'kurtarıcı' demektir; lakabın bu sözcükten Arapçaya uyarlanmış olması güçlü bir olasılık sayılır. Faruk adı sıklıkla Ömer adı yerine ya da onunla birlikte kullanılır. Ad Türkçede Faruk biçimiyle Osmanlı döneminden bu yana kesintisiz kullanılmış ve hep bu adalet çağrışımıyla anılmıştır.