Feridun

Feridun, Farsça Feridun adından gelir; Avesta dilindeki Thraetaona (üç kuvvetli, üç güçlü) sözcüğüne dayanır ve Pers mitolojisinde Şehname'nin merkez kahramanlarından, kral-baba arketipinin temsilcisi efsanevi hükümdarın adıdır. Firdevsi'nin Şehname destanında Feridun, zalim ejderha-kral Dahhak'ı yenip İran'ı altın çağa çıkaran adaletli hükümdar olarak anılır. Türkçeye Osmanlı klasik Fars edebiyatı yoluyla geçmiş; eşi olmayan, tek, üstün anlamlarıyla da çağrışım kazanmış köklü bir erkek adıdır.

Farsça Faridun sözcüğü — İslam öncesi İran mitolojisinin efsanevi kralı; Firdevsi'nin Şahnamesinde (c. 1010) anlatılan Pişdadiyan (Pişdadiler — mitolojik-Fars hanedanı) sülalesinin dokuzuncu kralı. Etimoloji Ana İran raitauna- (Trita'ya-benzer) kökünden gelir — bu kök antik Hint-İran Trita mitolojik figürüyle akraba. Feridun, kötülük sembolü ejderha kral Dahhakı (Zahhak) yenip İran'da adalet düzeni kuran mitolojik kahraman olarak Fars-İslam edebiyat geleneğinin merkezi figürlerindendir. Şahnamenin temel kahramanlarından biri; Divan edebiyatında Feridun-un taht-ı adaleti (Feridun'un adalet tahtı) sıkça anılan estetik sembol olarak kullanıldı. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Feridun biçiminde yerleşti.