Hüsniye

Hüsniye, Arapça husniyya — h-s-n (güzel olmak, iyi olmak) kökünün dişil nisbet ekiyle türetilmiş — güzelliğe ait, güzel olan kadın anlamına gelir. Hüsnü'nün (bk. yeni eklenen Hüsnü maddesi) dişil karşılığıdır; aynı manevi Kur'ani dayanak (al-asma'u al-husna — A'raf 180; al-husna — Yunus 26) bu ada da bağlanır. Türk-İslam dindar Anadolu ailelerinin sevdiği klasik bir kız adıdır.

Arapça husniyya, h-s-n (güzel olmak, iyi olmak; mükemmel olmak) kökünün dişil nisbet (aidiyet) eki -iyya ile türetilmiş biçim formudur — güzelliğe ait, güzelle ilgili kadın. Eril karşılığı husni / Hüsnü'dür (bk. yeni eklenen Hüsnü maddesi tam etimoloji detayı). Aynı kökten al-husn (güzellik), al-hasan (güzel — Hz. Hasan'ın adı), al-husna (en güzel — dişil eril form, Allah'ın esma'-i hüsnası) gelir. Aynı kökten ayrıca al-ihsan (iyilik yapabilmek; Cebrail Hadisi'nde tanımlanan üstün ibadet makamı), al-muhsin (iyilik eden) türetilmiştir türemiştir. al-Hasanat (iyilikler — Hud 11:114'te iyilikler kötülükleri giderir) günlük dindar dilin yerleşik ifadelerindendir. Türkçeye Osmanlı medrese edebi yoluyla Hüsniye (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir.