Hüsniye

Hüsniye, Arapça "husniyya" sözcüğünden gelir; "h-s-n" (güzel, iyi olmak) kökünün dişil biçimidir ve "güzelliğe ait, güzel kadın" anlamına gelir. Hüsnü adının dişil karşılığıdır; Allah'ın "en güzel isimleri" (A'raf 180) ile aynı köke bağlanır. Türk-İslam ailelerinin sevdiği klasik bir kız adıdır.

Arapça husniyya, 'güzel olmak, iyi olmak; mükemmel olmak' kökünün dişil ek -iyya ile türetilmiş biçim formudur — güzelliğe ait, güzelle ilgili kadın. Eril karşılığı husni / Hüsnü'dür. Aynı kökten el-husn (güzellik), el-hasan (güzel — Hz. Hasan'ın adı), el-hüsna (en güzel — dişil eril biçim, Allah'ın esma'-i hüsnası) gelir. Aynı kökten ayrıca el-ihsan (iyilik yapabilmek; Cebrail Hadisi'nde tanımlanan üstün ibadet makamı), el-muhsin (iyilik eden) türetilmiştir. el-Hasanat (iyilikler — Hud 11:114'te iyilikler kötülükleri giderir) günlük dindar dilin yerleşik ifadelerindendir. Türkçeye Osmanlı medrese edebi yoluyla Hüsniye (yumuşak söyleyişle) yerleşmiştir.