İnayet

İnayet, Arapça inaya sözcüğünden gelir; 'önem vermek, özen göstermek, ilgilenmek' kökünden türeyen ve "özen, lutuf, ilahi yardım, dikkat" anlamlarına gelen üniseks bir addır. Klasik tasavvuf söyleyişte el-inaya el-ilahiyya (ilahi inayet) Allah'tan gelen özel manevi yardım ve lutfun temel kavramdır; klasik İslami kelam geleneğinde Allah'ın peygamberlere mahsus özel inayeti doktrini olarak işlenir. Aynı kök ailesinden el-ina (önem, ihtimam), el-itina (özen gösterme), el-Mutana bihi (kendisine özen gösterilen) sözcükleri türer. İnayet sözcüğü Türkçeye Osmanlı söyleyişinden geçmiştir.

Aynı kök ailesinden el-ina (önem, ihtimam), el-itina (özen gösterme), el-Mutana bihi (kendisine özen gösterilen), el-mütaani (ihtimam eden) sözcükleri türer. Klasik tasavvuf söyleyişte el-inaya el-ilahiyya (ilahi inayet) Allah'tan gelen özel manevi yardım ve himayenin temel kavramdır; İmam Gazali'nin İhya'u Ulumi'd-Din eserinde bu kavram detaylı işlenir. İnayet Allah'ın mu'minlere lutfu doktrini olarak klasik İslami kelam geleneğinin merkezindedir.