Katibe

Katibe, Arapça katiba sözcüğünden gelir; 'yazmak' kökünün etken dişil sıfat biçimidir ve "yazıcı, kâtib kadın, yazıyı bilen" anlamına gelir. Eril karşılığı Katib'tir. Klasik İslami tarihte Hz. Peygamber'in vahiy kâtipleri (Hz. Zeyd ibn Sabit, Hz. Muaviye ibn Ebi Süfyan vb.) için kuttab el-vahy (vahiy kâtipleri) tabiri kullanılır. Aynı kök ailesinden el-kitab (kitap, Kur'an), el-maktab (yazı yeri, okul), el-maktaba (kütüphane) sözcükleri türer. Klasik İslami gelenekte Hz. Hafsa bint Ömer ve Hz. Şifa bint Abdullah gibi okur-yazar sahabilerin örneği bu adı manevi gelenekte yüceltendır.

Katibe, Arapça "k-t-b" (yazmak) kökünden "yazan, kâtip kadın" anlamına gelir. Aynı kökten "kitap" (Kur'an'ın da onursal adı), "mektep" (okul), "kütüphane" ve "mektup" gelir. Klasik söyleyişte "el-kitab", Allah'ın elçilerine indirdiği kutsal metinleri anlatır; "Ehl-i Kitap" terimi de bu köktendir.