Kâzime
كاظمة
Kâzime İsminin Anlamı ve Kökeni
Kâzime, Arapça kökenli bir kız adı olarak "öfkesini yenen, kendine hakim olan" anlamına gelir. Al-i İmran 134'te muttakiler tarif edilirken "öfkelerini yutanlar (el-kâzıminü'l-gayz) ve insanları affedenler" buyrulur; bu klasik İslam ahlakında öfke kontrolünün temel ayetidir. Klasik Şia geleneğinde Musa el-Kâzım (öl. 799) 7. imamdır; "Kâzım" (öfkesini tutan) lakabıyla anılır. TÜİK kayıtlarında Kâzime ismine ilk olarak 1869 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1873 yılında 121. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2000 yılı verilerinde 551. sırayla listelenmektedir.
Arapça "k-z-m" kökünden gelir; "öfkeyi yutmak, içine atmak" anlamındadır. Aynı kökten kazm, Kâzım ve mekzum sözcükleri türer. Kur'an'da "vel-kâzimine'l-gayz" (öfkesini yutanlar — Al-i İmran 134) övülür.
Popülerlik
Kâzime, geç Osmanlı döneminin adlarından. Bir dönemin adı olarak 1873'te 121. sıraya ulaşmış, sonrasında giderek terk edilmiş; 2000 sonrası kayıtlarda artık seyrektir.
Popülerlik Trendi
DüşüyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Dini ve Manevi Bağlam
Al-i İmran 134 "öfkelerini yutanlar ve insanları affedenler" muttakilerin niteliklerini sayan klasik bir ayettir. Klasik Şia'nın 7. imamı Musa el-Kâzım (öl. 799) Bağdat zindanında zehirlenerek şehit edilmiştir.
Uluslararası Karşılıkları
- Arapçaكاظمة (kâzime)