Kutun

Kutun, Eski Türkçe kut (ilahi baht, mutluluk, kutsallık) kökünden türeyen ve "mutluluk, kutluluk" anlamına gelen bir kız adıdır. Aynı aileden Kut, Kutay, Kutluhan ve Oytun gelir; Türk geleneğinde kutsallık mutluluk çağrışımının sevilen taşıyıcılarındandır.

Türkçe Kutun, Eski Türkçe kut ("ilahi baht, hükümranlık ışığı, mutluluk") köküne -un iyelik eki eklenerek türeyen ve "benim kutum, sahip olduğum mutluluk" anlamına gelen bir kız adıdır. Kut kavramı Türk Moğol Şaman geleneğinin temelidir; Göktürk-Uygur döneminde kağanın Tanrı'dan aldığı meşruiyet ışığını anlatır. Aynı kökten Kutay, Kutluhan, Kutlubilge, Kutsal, Oytun (kutsal) ve Bengi (sonsuz kut) gelir. Aynı -un iyelik kalıbında Bahtım, Sevdam gibi sıcak aile adları üretilmiştir.