Lebibe

Lebibe, Arapça kökenli bir kız adı olarak "akıllı, anlayışlı, idraki keskin kadın" anlamına gelir. Aynı kökten gelen "ulü'l-elbab" (akıl sahipleri) tabiri Kur'an'da pek çok yerde geçer; Zümer 9'da "Yalnız akıl sahipleri öğüt alır" buyrulur. Bakara 269'da "Hikmet kime verilirse büyük bir hayır verilmiştir; bunu ancak akıl sahipleri düşünür" denir. TÜİK kayıtlarında Lebibe ismine ilk olarak 1852 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1853 yılında 70. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 2008 yılı verilerinde 526. sırayla listelenmektedir.

Lebibe ismi Arapça kökenlidir. Aynı kökten lübb (akıl, kalp çekirdeği), Lebib (akıllı — eril) sözcükleri türer.

Lebibe bir kız ismidir. Türkiye'de TÜİK kayıtlarında kız bebeklere verilmektedir.

Lebibe ismi Kur'an-ı Kerim'de doğrudan bir isim olarak geçmemekle birlikte İslami geleneğin yaygın isimlerinden biridir.

Lebibe ismi bilgelik ve aydınlık çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Lebibe isminin sözlükteki karşılığı “Arapça kökenli, "akıllı, anlayışlı"”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 517 kişi Lebibe ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Lebibe, Türkiye'de en yaygın 4.230. isimdir; yaklaşık her 170.000 kişiden biri bu ismi taşır.

Kur'an'da "ulü'l-elbab" (akıl sahipleri) tabiri pek çok yerde geçer: Bakara 269, Al-i İmran 7, Zümer 9.

Lebibe ismi Arap harfleriyle لبيبة şeklinde yazılır.