Semiye

Semiye, Arapça samiya sözcüğünden gelir; s-m-w (yüce olmak, yükselmek) kökünün etken dişil sıfat biçimidir ve "yüce, üstün, parlak, yüksek mertebede olan kadın" anlamına gelen bir kız adıdır. Eril karşılığı Sami'dir. Aynı kök ailesinden al-sama (gök, yücelik; Kur'an'da pek çok ayette zikredilir), al-ism (isim), al-Asma al-Husna (Allah'ın Esmaü'l-Hüsnası), al-Sümeyya (Hz. Sümeyye, İslam'ın ilk şehidi), al-musamma (adlandırılan) sözcükleri türer. Klasik İslami söyleyişte samiya sıfatı manevi yücelik kavramının temel kavramdır. Semiye, Sümeyye, Sümeyra gibi yakın akraba kız adlarının kuşağında yer alır.

Aynı kök ailesinden al-sama (gök; Kur'an'da 310'dan fazla ayette geçer), al-sumuw (yükselme, yücelik), al-ism (isim), al-musamma (adlandırılan), al-musma (adlandırma) sözcükleri türer. al-Asma al-Husna (En Güzel İsimler) terkibi aynı kök ailesindendir ve Araf 7:180, İsra 17:110, Taha 20:8, Haşr 59:24'te geçer. Klasik İslami manevi söyleyişte sami / samiya sıfatı kişinin manevi mertebesinin yüksekliğinin ifadesidir.