Mihri
Mihri İsminin Anlamı ve Kökeni
Mihri, Pers Mihr + -i (Pers nispet son eki) kavramın terkibinden — güneşle ilgili, sevgi, klasik Pers divan şiir jargonunun merkez kavram anlamlarına gelir. Aynı kök ailesinden Mihr (klasik Farsça söz), Mihriban (klasik Farsça söz), Mihrişah (Mihr-i Şah) gelir. Aynı kökten ayrıca Mihrinaz (Mihr-i Naz), Mihrünnisa (kadınların güneşi), Mihrican (Mihr-i Can) biçimleri vardır. *En bilinen taşıyıcısı klasik Osmanlı edebi geleneğinin merkezi söz: Mihri Hatun*** (Mihri Hatun, ~1456-~1514, Amasya) — klasik Osmanlı kadın divan şair geleneğinin merkezi söz; II. Bayezid ve Şehzade Ahmed dönemi merkezi kadın şair vardır.
Farsça Mihri, mihr (sevgi, güneş) köküne nispet -i ekinin eklenmesinden oluşan ve "sevgili, mihre ait" anlamlarına gelen klasik bir kadın adıdır. Aynı kök ailesinden Mihriban (sevecen), Mihrişah (sevgili padişah) ve Mihrican (Pers takviminin sonbahar ayı) sözcükleri türer. Klasik Pers divan şiir geleneğinin köklü söyleyişindadır.
Popülerlik
Mihri, klasik Pers divan-zarafetinin köklü bir kadın adıdır; sevgi-güneş kavramının kişi-ad biçimindeki yansımasıdır. Türk-İslam aile geleneğinin nadir kullanımdaki köklü tercihlerindendir.
Popülerlik Trendi
YükseliyorKaynak: TÜİK yıllık bebek isimleri istatistikleri · kaynaklar
Tarihi Figürler
Mihri Hatun
~1456-1514, AmasyaKlasik Osmanlı divan şiiri geleneğinin ilk önemli kadın şairlerindendir; Şehzade Ahmed (II. Bayezid\'in oğlu) çevresinde yetişen edebi mahfilin tanınan üyelerindendi. Divan\'ı klasik Osmanlı divan-şiir geleneğinde kadın sesinin erken örneklerinden biridir; Türk edebiyat tarihinin kurucu kadın şairlerindendir.
Edebiyatta ve Folklorda
Mihri Hatun, Divan-ı Mihri (15-16. yüzyıl)
Mihri Hatun · 1514Klasik Osmanlı kadın divan şair geleneğinin merkezi eseri; klasik Osmanlı edebi geleneğinde anahtar kullanılır.
Uluslararası Karşılıkları
- Pers (köken)Mihrī
- AvestaMithra
- Roma-mitMithras
- Türkçe (diğer yazımlar)Mihrî / Mihri
Ünlü İsimdaşlar
Mihrî Hatun
Klasik Osmanlı kadın divan şâir geleneğinde merkezî söz; Sultan II. Bâyezîd (saltanat 1481-1512; bk. *Beyazıt* maddesi yan form geleneği) ve Şehzâde Ahmed dönemi merkezî kadın şâir; *Dîvân-ı Mihrî* yan form eserinin yer alır.