Nazmiye

Nazmiye, Arapça kökenli 'nazm' sözcüğünden türemiş olup şiir, vezinli söz ve şiirle ilgili anlamlar taşır. Dilin en ince ve işlenmiş biçimi olan şiiri çağrıştıran bu isim, söze ve sanata duyulan sevginin bir yansıması olarak değerlendirilebilir.

Arapça Nazmiyya sözcüğü — nazm kök kelimesine nisbet eki eklenerek oluşturulmuş kadın ad formudur: "düzen sahibi, manzum ifadeye bağlı, şiirsel düzene ait". N-z-m kökü Arapçada "dizmek, sıralamak, düzenlemek, boncuk gibi bağlamak" anlam ailesini taşır; aynı kökten nazım (manzum şiir, düzenleme), nazım (dizicı, düzenleyen, şair), intizam (intizam, düzen), munazzam (düzenli), munazeme (karşılaştırmalı düzenleme) kelimeleri türer. Klasik edebiyat kuramında nazm kavramı nesir (düzyazı) karşısında manzum ifade (şiir) için kullanılan teknik terimdir. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Nazmiye veya Nazmiye biçiminde yerleşti. Erkek formu Nazım — Türk şiirinin en tanınmış ismi Nazım Hikmet'in adı — aynı kökten gelir ve ad ailesinin kültürel yükünü pekiştirir.