Nurettin

Nurettin, Arapça kökenli bir isim olup 'nur' (ışık, aydınlık) ve 'din' kelimelerinin birleşiminden oluşur; 'dinin ışığı' anlamını taşır. İslam geleneğinde derin bir anlam yüklenen bu isim, imanın ve ilahi aydınlığın simgesi olarak değerlendirilir.

Arapça Nūr ad-Dīn (نور الدين) bileşik adı — nūr (نور, "ışık") ile ad-dīn (الدين, "dinin") kelimelerinin izâfet (aidiyet) tamlamasından oluşur: "dinin nuru". N-w-r (ن-و-ر) kökü Arapçada ışık-aydınlık anlam-ailesinin merkezidir; d-y-n (د-ي-ن) kökü de "din, inanç, hüküm, borç" anlam-ailesini taşır. İslami adlandırma geleneğinde Nūreddin, Şemseddin (dinin-güneşi), Fahreddin (dinin-övüncü), Alâeddin (dinin-yüceliği), Sadreddin (dinin-başı) gibi -ad-Dîn sonlu bileşik onur-adları 12-13. yüzyıl Selçuklu-Eyyûbî-Memlûk devlet geleneğinin tipik aristokrat-unvan yapısıdır. En tanınan tarihi-taşıyıcısı Nureddin Mahmud Zengî (1118-1174) — Selahaddin Eyyûbî öncesi Haçlı-karşıtı İslam-direnişinin merkez-figürü. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Nûreddin veya Nurettin biçiminde yerleşti.