Öykü

Öykü, Türkçe bir sözcük olup "ayrıntılarıyla anlatılan olay; hikâye" anlamını taşır. 1930'lar Türk Dil Kurumu dil reformu sürecinde, Arapçadan gelen hikâye sözcüğüne öz Türkçe karşılık olarak türetilmiştir — öy (düşünmek, anlamak) kökünden -kü ad yapım ekiyle kurulur. Özellikle 1990'lar sonrası edebi ve yaratıcı çağrışımlarıyla kız adı olarak hızla yaygınlaşmış, 2019'da zirveye ulaşmıştır.

Türkçe öykü, Eski Türkçe öy- (düşünmek, anlamak, anımsamak) kökünden -kü ad yapım eki ile türetilmiş bir öz Türkçe sözcüktür. Türk Dil Kurumu'nun 1930'lar ve 1940'lar dil reformu sürecinde, Arapçadan Türkçeye geçmiş hikâye (حكاية) sözcüğüne alternatif olarak edebiyat eleştirmeni Nurullah Ataç ve çevresindeki öztürkçeciler tarafından önerilmiştir. Bu dönemin türetmelerinin çoğu (duyarlık, bilinç, doğa, ilginç) gibi öykü de başlangıçta karşı çıkılmış, zamanla Türkçenin doğal sözlüğüne yerleşmiştir. Bugün öykü ve hikâye Türkçede eş anlamlı olarak kullanılır; öykü daha öz ve çağdaş çağrışıma, hikâye daha klasik ve konuşmasal çağrışıma sahiptir. Aynı kökten öykünmek (taklit etmek) fiili de türer. Özel ad olarak kullanımı 1970'ler sonrası başlamıştır.