Oya

Oya, geleneksel Türk el sanatlarından biri olan ve genellikle ipek ibrişim kullanılarak iğne, mekik, tığ veya firkete ile yapılan ince dantel işinin adıdır. Bu zarif el sanatının adını taşıyan isim, Türk kültüründe kadın el emeğinin ve inceliğinin sembolü olarak değer görür.

Türkçe oya sözcüğü — "iğne-oyası, el-işi ince dantel-süs, geleneksel-Türk ipek-süslemesi" anlamını taşıyan klasik-Türkçe kelimedir. Oya kelimesi Eski Türkçe oya- (oymak, işlemek) kök-fiilinden türemiş olabileceği düşünülür. Anadolu-Türk köy kültüründe iğne-oyası (iğne ile örülen ince-ipek dantel), tığ-oyası (tığ ile örülen), mekik-oyası (mekik ile örülen) çeşitleri yüzyıllar-boyu geleneksel-kadın-el-sanatının temel-ürünüydü. Özellikle başörtü-kenarları ve yastık-süslemeleri için kullanıldı; oya-çeşitleri Anadolu bölgesel-kültürel kimliğin parçalarıydı (Konya-oyası, Bursa-oyası, Ödemiş-oyası). 2004'te UNESCO İnsanlığın Somut Olmayan Kültürel Mirası listesine eklenmesine aday-gösterilen Türk geleneksel-zanaatlarından biridir. Özel-ad Oya 1960-80 Türk modern-ad havuzunun temsilcilerinden biri olarak 1967'de #170 ile zirvesine ulaştı.