Şahan

Şahan, klasik halk-Türk-Anadolu söz-örgüsünde şahan ("şahin-yan-yapı, doğan-türü-yırtıcı-kuş, klasik halk-Türk söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik halk-Pers söz-örgüsünden gelen şâh — kral-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır söz-açımlamasıyla yan-bağlanır") söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Türk-Anadolu-avcılık söz-örgüsünde şahan — küçük-yapılı-doğan-yan-yapı, av-kuşlarından söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Anadolu-Yörük-Türkmen avcılık-söz-örgüsünde şahan — kerkenez-doğan yan-bağlamı söz-merkezi yan-yapı söz-yapısı yan-bağlanır). Aynı kök-ailesinden Şahin (yan-form söz-yapısı), Şah (yan-form söz-yapısı), Şahbaz (yan-form söz-yapısı), Doğan (anlam-yan-yapı söz-yapısı), Atmaca (anlam-yan-yapı söz-yapısı), Çakır (anlam-yan-yapı söz-yapısı) yan-örgüsü oluşur. Klasik halk-Pers-Türk söz-örgüsünde şâh — kral-yan-yapı söz-merkezi söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır (Pers shāh — kral; aynı kök-ailesinden Şehname, Şehzade, Şehbaz, Şehnâz, Şehinşâh yan-örgüsü). 122 yıllık derin TÜİK tarihiyle 2025'te #430 sıradadır.

Klasik halk-Türk-Anadolu söz-örgüsünde şahan ("şahin-yan-yapı, doğan-türü-yırtıcı-kuş; klasik halk-Türk söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı; klasik halk-Pers söz-örgüsünden gelen şâh — kral-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır söz-açımlamasıyla yan-bağlanır; klasik halk-Türk-Anadolu-avcılık söz-örgüsünün söz-merkezindeki söz-yapısı") söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır. Klasik halk-Türk-Anadolu-avcılık söz-örgüsünde şahan — küçük-yapılı-doğan-yan-yapı, kerkenez-doğan-yan-yapı, av-kuşlarından söz-merkezi söz-imgesi yan-bağlanır (klasik halk-Anadolu-Yörük-Türkmen avcılık-söz-örgüsünde şahan — av-için-kullanılan-küçük-doğan yan-bağlamı söz-merkezi yan-yapı söz-yapısı yan-bağlanır; klasik halk-Anadolu-Yörük söz-örgüsünde şahan-pençesi — keskin-pençe yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır). Klasik halk-Pers-Türk söz-örgüsünde şâh — kral-yan-yapı söz-merkezi söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır (klasik Pers shāh — kral; aynı kök-ailesinden Şehname — Firdevsî 1010 Şâhnâme söz-merkezi yan-bağlamı, Şehzade — kral-evladı, Şehbaz — şâh-doğanı, Şehnâz — şâh-edâlı, Şehinşâh — krallar-kralı yan-örgüsü; bk. Şehnaz, Sehernaz, Sehrinaz, Şahap maddeleri yan-form söz-örgüsü). Türkçü-Pers söz-örgüsü etkileşimiyle Şahan — yırtıcı-kuş + kral-yan-yapı çift-anlam-yan-yapı söz-yapısının söz-imgesi yan-bağlanır. Türkçeye Osmanlı yumuşak-söyleyişiyle Şâhân / Şahan yan-formunda yerleşmiştir; özellikle Doğu-Anadolu, Güneydoğu-Anadolu (Mardin-Şanlıurfa-Diyarbakır-Adıyaman-Bingöl) Yörük-Türkmen-yan-bağlamlı muhafazakâr ailelerinin sevdiği klasik unisex ad oldu.