Sanem

Sanem, Arapça kökenli klasik bir addır; "put, heykel" anlamına gelir. Klasik Türk ve Doğu şiirinde ise bu sözcük, sevgilinin eşsiz güzelliğini ve büyüleyici görünüşünü betimlemek için mecazi bir ifade olarak sıkça kullanılmıştır. Türkiye İstatistik Kurumu verilerine göre Sanem adı 1955 yılından itibaren yıllık isim kayıtlarında yer almaktadır. İsim, 1999 verilerinde 351. sıraya kadar tırmanarak en çok tercih edildiği dönemi görmüştür. Güncel olarak 2025 sıralamasında 401. konumdadır.

Arapça sanam — "put, tapınılan heykel; mecazi olarak çok güzel sevgili" anlamındaki isimdir. Kök s-n-m yapılmış şey, yontulmuş heykel anlamına gelir. Kelime Kur'an'da 5 ayette geçer — çoğunluğu Hz. İbrahim'in-babası-Azer ve kavminin put tapma geleneğini anlatan kıssalarda (Enbiya 21:57-58, Şuara 26:71). İslami öncesi Arabistan'ın put tapma kültürünü tasvir eder. Klasik Fars Arap Osmanlı divan şiirinde sanam (put) paradoksal bir dönüşümle sevgilinin güzelliğinin çok fazla hayran bırakması teması için kullanıldı — sanem-i büt (put gibi güzel) sevgilinin üstün güzelliğini ifade eden standart sembol haline geldi. Hafız-Şirazi, Mevlana ve Fuzuli divanlarında sıklıkla geçer.