Sanem

Sanem, Arapça kökenli klasik bir addır; "put, heykel" anlamına gelir. Klasik Türk ve Doğu şiirinde ise bu sözcük, sevgilinin eşsiz güzelliğini ve büyüleyici görünüşünü betimlemek için mecazi bir ifade olarak sıkça kullanılmıştır.

Arapça sanam — "put, tapınılan heykel; mecazi olarak çok güzel sevgili" anlamındaki isimdir. Kök s-n-m yapılmış şey, yontulmuş heykel anlamına gelir. Kelime Kur'an'da 5 ayette geçer — çoğunluğu Hz. İbrahim'in-babası-Azer ve kavminin put tapma geleneğini anlatan kıssalarda (Enbiya 21:57-58, Şuara 26:71). İslami öncesi Arabistan'ın put tapma kültürünü tasvir eder. Klasik Fars Arap Osmanlı divan şiirinde sanam (put) paradoksal bir dönüşümle sevgilinin güzelliğinin çok fazla hayran bırakması teması için kullanıldı — sanem-i büt (put gibi güzel) sevgilinin üstün güzelliğini ifade eden standart sembol haline geldi. Hafız-Şirazi, Mevlana ve Fuzuli (aynı- Tier-A enriched) divanlarında sıklıkla geçer.