Sanem

Sanem, Arapça kökenli bir isim olup "put, heykel" anlamına gelir. Klasik Türk ve Doğu şiirinde ise bu sözcük, sevgilinin eşsiz güzelliğini ve büyüleyici görünüşünü betimlemek için mecazi bir ifade olarak sıkça kullanılmıştır.

Arapça ṣanam (صنم) — "put, tapınılan-heykel; mecazî-olarak çok-güzel-sevgili" anlamındaki isimdir. Kök ṣ-n-m yapılmış-şey, yontulmuş-heykel anlamına gelir. Kelime Kur'an'da 5 ayette geçer — çoğunluğu Hz. İbrahim'in-babası-Âzer ve kavminin-put-tapma-geleneğini anlatan kıssalarda (Enbiyâ 21:57-58, Şuʿarâ 26:71). İslami-öncesi Arabistan'ın put-tapma-kültürünü tasvir eder. Klasik-Fars-Arap-Osmanlı divan-şiirinde ṣanam (put) paradoksal-bir-dönüşümle sevgilinin-güzelliğinin-çok-fazla-hayran-bırakması teması için kullanıldı — sanem-i büt (put-gibi-güzel) sevgilinin-üstün-güzelliğini-ifade-eden-standart metafor haline geldi. Hafız-Şîrâzî, Mevlana ve Fuzûlî (aynı-tranche BN'de Tier-A enriched) divanlarında sıklıkla geçer. Türkçeye Osmanlı-Fars divan-kültürü ile yerleşti; 1999'da #351 ile zirvesine ulaştı.