Sedef

Sedef, Arapça sadaf sözcüğünden gelir ve "midye, istiridye kabuğu; pırıltılı parlak inci-anası madde" anlamlarını taşıyan bir kız adıdır. Klasik Pers-Arap edebi söyleyişte sedef lu'lu'a (inci) ile birlikte sevgilinin nadir güzelliğinin sembolü olarak kullanılır; sadef-i derya (denizin sedefi) Hafız ve Sa'di'nin beyitlerinde yer alır. Türkçeye Osmanlı klasik edebiyatı üzerinden geçmiş, Osmanlı saray sanatında sedef kakma tekniğinin yarattığı estetik miras adın taşıdığı zarafet çağrışımını besler.

Sedef, Arapça-Farsça sedef (denizdeki inci kabuğu) anlamına gelen ve "inci gibi parlak, değerli" çağrışımıyla yerleşmiş klasik bir kız adıdır. Klasik Pers-Osmanlı şiirinde sedef-dehan (sedef ağızlı — beyaz, düzgün dişli) sevgilinin güzelliğinin standart tasvirlerindendir. Anadolu el sanatları geleneğinde sedef kakma (sedef parçalarıyla süsleme) Osmanlı klasik mobilya ve müzik aletlerinin en zarif zanaatlarındandır.