Sedat

Sedat, Arapça kökenli bir isim olarak 'doğruluk' ve 'hatasızlık' anlamlarını yansıtır. Dürüstlüğü ve kusursuzluğu çağrıştıran bu isim, Türk-İslam geleneğinde erkek çocuklara verilen köklü adlar arasında yer alır.

Arapça Sadad sözcüğü — s-d-d kökünden türer — "doğru yol, isabet, uygunluk; hata yapmama, nişan tutturma" anlam ailesini taşır. Aynı kökten sedid (dosdoğru, isabetli), tesdid (düzeltme, doğrultma), musaddad (düzeltilmiş, isabetli) kelimeleri türer. Sadad klasik Arap ahlak literatüründe özellikle hikmet sedad ikilisi halinde kullanılır — "hikmet+isabetli davranış" olarak erdemli yaşamın iki temeli olarak anılır. Kur'an'da Ahzab 33:70-71 ayetlerinde qawlan sadidan (isabetli doğru söz) ifadesi takva ile birlikte zikredilir: "Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve doğru söz söyleyin" — bu ayet İslami dil ahlakı literatüründe klasik referanstır. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Sedad veya Sedat biçiminde yerleşti.