Sedat

Sedat, Arapça kökenli bir isim olup 'doğruluk' ve 'hatasızlık' anlamlarını taşır. Dürüstlüğü ve kusursuzluğu çağrıştıran bu isim, Türk-İslam geleneğinde erkek çocuklara verilen köklü adlar arasında yer alır.

Arapça Sadād (سداد) sözcüğü — s-d-d (س-د-د) kökünden türer — "doğru-yol, isabet, uygunluk; hata-yapmama, nişan-tutturma" anlam-ailesini taşır. Aynı kökten sedîd (dosdoğru, isabetli), tesdîd (düzeltme, doğrultma), musâddad (düzeltilmiş, isabetli) kelimeleri türer. Sadâd klasik-Arap ahlak-literatüründe özellikle hikmet-sedâd ikilisi halinde kullanılır — "hikmet+isabetli-davranış" olarak erdemli-yaşamın iki-temeli olarak anılır. Kur'an'da Ahzâb 33:70-71 ayetlerinde qawlan sadīdan (isabetli-doğru söz) ifadesi takvâ ile birlikte zikredilir: "Ey iman edenler! Allah'tan korkun ve doğru söz söyleyin" — bu ayet İslami dil-ahlakı literatüründe klasik-referanstır. Türkçeye Osmanlı Türkçesi aracılığıyla Sedâd veya Sedat biçiminde yerleşti.