Selattin

Selattin, "dinin iyiliği, dine yararlı" anlamındaki Selahattin (Selahaddin) adının konuşma dilinde kısalıp nüfus kütüğüne bu haliyle geçmiş biçimidir. Kaynak adın büyük taşıyıcısı, Kudüs'ü 1187'de Haçlılardan geri alan Eyyubi sultanı Selahaddin Eyyubi'dir; Anadolu'da adın Selattin, Selahattin, Salahattin gibi pek çok imlası yan yana yaşamıştır. TÜİK kayıtlarında Selattin ismine ilk olarak 1927 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1929 yılında 289. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1996 yılı verilerinde 521. sırayla listelenmektedir.

Arapça "salah" (iyilik, düzgünlük; s-l-h kökü) ile "din" sözcüklerinin tamlamasıdır. Aynı kökten "ıslah" (düzeltme), "salih" (iyi, erdemli) ve "maslahat" (yarar) gelir. Konuşmada vurgusuz orta hecenin düşmesi (Selahattin > Selattin), -ettin'li adların hemen hepsinde görülen bir ses olayıdır.