Şehnaz

Şehnaz, Farsça Şah-naz birleşik adından gelir; şah (hükümdar, padişah) ve naz (eda, nazlılık) öğelerinin birleşmesinden "padişah nazı, hükümdar gibi nazlı" anlamlarına gelen bir kız adıdır. Klasik Pers-Türk divan şiir geleneğinde şehnaz sevgilinin asil ve onurlu edasının tasvirinin tabiridir; çeşm-i şehnaz (şah nazlı göz) Baki ve Nedim'in beyitlerinde geçer. Aynı kökten Türk klasik müziğinde şehnaz makamı ve şehnaz beste türü gelir; Itri ve İsmail Dede Efendi'nin şehnaz makamında eserleri vardır. -naz sonlu klasik kız adı ailesinin (Hurinaz, Ferahnaz, Feleknaz, Mihrinaz, Sehernaz) merkezi üyesidir.

Farsça birleşik ad: şah (hükümdar, padişah; Eski Pers hşayasiya kökünden) ve naz (eda, nazlılık, sevgili tavrı) sözcüklerinin birleşiminden oluşur. Aynı kalıbın diğer örnekleri Gülnaz, Mihrinaz, Şehrinaz, Şehrazad gibi Şah- / -naz öğeli klasik Pers-Türk kız adlandırma kuşağındadır. Klasik Türk müziği makamlarından Şehnaz Makamı da bu sözcükten gelir.