Şeyhmus

Şeyhmus, Arapça-Türkçe karma birleşik isim: Şeyh (Arapça shaykh — manevi üstad, yaşlı bilge) ve Mus(a) (Arapça Musa — Hz. Musa Peygamber) sözcüklerinin birleşiminden Şeyh Musa, Hz. Musa-mürşidi anlamlarına gelir. Doğu Anadolu, Mezopotamya ve Kürtçe-Arapça temas bölgelerinde yaygın olan klasik Tabii-mistik karakterli erkek adıdır. Hz. Musa İslam'ın 25 Kur'ani peygamberinden ve en sık zikredilen ismidir (Kur'an'da yaklaşık 136 kez geçer). Şeyh sıfatı ile birleşince Hz. Musa'nın manevi mirasını taşıyan, mistik ihlas ehli yakıştırması elde edilir.

Şeyhmus, Arapça-Türkçe birleşik isim: Şeyh ve Mus(a) (Hz. Musa Peygamber'in Arapça İbranice paylaşımlı adı). Birlikte Şeyh-Mus(a) = Şeyh Musa, Hz. Musa-mürşidi. Bu tür Şeyh-X birleşik isim adlandırma Doğu Anadolu, Mezopotamya, Suriye-Iraq sınır bölgesi ve Kürtçe-Arapça temas coğrafyasında yaygın bir adlandırma kategorisidir; Şeyh Said, Şeyh Mahmud gibi tarihi tasavvuf tarikat mürşidlerine atfedilen onursal sıfatlardan üretilmiş kişi adlarıdır. Hz. Musa Kur'an'ın merkez peygamber figürlerindendir: doğumu Kasas 28:7-13'te, Hz. Şuayb-ailesinde-yetiştirilmesi Kasas 28:21-28'de, Tur-Sina-vahiyleri Taha 20:11-37'de, Firavun'la-savaşı A'raf 7:103-141'de, on-emr-i ve manevi yasaları Bakara 2:51-93'te detaylıca işlenir. Türkçeye Doğu Anadolu Türk-Kürt temas coğrafyasında yerleşmiştir; Şeyhmus, Şıhmus, Şehmuz yazım varyantları kullanılır.