Semi

Semi, Arapça kökenli bir isim olarak "çok işiten, her şeyi işiten" anlamına gelir. "es-Semi" Allah'ın güzel isimlerinden biridir; Bakara 127'de "Şüphesiz Sen Semi ve Alim'sin" buyrulur. Klasik tasavvuf-Mevlevi geleneğinde "sema" (dinleme; sema ayini) bu kökten ad alır; Mevlana'nın "Bişnev" (dinle!) emrinden başlayan Mesnevi'sinin temel kavramıdır. TÜİK kayıtlarında Semi ismine ilk olarak 1859 yılında rastlanmaktadır. İsim, 1866 yılında 117. sırayla zirvesine çıkmıştır. Güncel olarak 1983 yılı verilerinde 544. sırayla listelenmektedir.

Semi ismi Arapça kökenlidir. Aynı kökten sem' (işitme, kulak), sema (Mevlevi ayini), istima (dinleme) sözcükleri türer.

Semi hem kız hem erkek bebek için kullanılan unisex bir isimdir; Türkiye'de TÜİK kayıtlarında her iki cinsiyete de verilmektedir.

Evet, Semi ismi Kur'an-ı Kerim'de Bakara Suresi 127. ayette geçmektedir.

Semi ismi maneviyat ve bilgelik çağrışımlarıyla anılır. İsimler kişiliği belirlemez; ancak her adın, anlamından ve kullanım geçmişinden gelen bir çağrışım dünyası vardır. Semi isminin sözlükteki karşılığı “Arapça "Semi" — işiten (Allah'ın güzel isimlerinden)”.

TÜİK Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi 2026 verilerine göre Türkiye'de 878 kişi Semi ismini taşımaktadır. Bu sayıyla Semi, Türkiye'de en yaygın 3.249. isimdir; yaklaşık her 98.000 kişiden biri bu ismi taşır.

"es-Semi" Allah'ın güzel isimlerindendir; Bakara 127, Al-i İmran 35 ve diğer pek çok ayette geçer. Kur'an-ı Kerim'de Bakara suresi 127. ayette geçer.

Semi ismi Arap harfleriyle سميع şeklinde yazılır.